Frank Depreitere

Kortverhaal/satire van Frank Depreitere

Het hoofdpersonage Rik ontmoet de gevierde en verguisde schrijver Herman B. in het restaurant Valentijn in het Gentse Patershol. Onder het verorberen van verse asperges hebben ze een onwennig gesprek over culinaire geneugten, erotiek, boeken schrijven en de verrechtsing van het land die woekert sinds de Bende van NIjvel.
Rik schoffeert de schrijver om hem uit zijn hol te lokken. Hij confronteert hem met zijn laconieke uitspraken, zoals b.v.: “Een drankprobleem, dat is het probleem dat er geen drank in huis is.” Eenmaal het vertrouwen gewonnen, ontstaat er vriendschap tussen de Grote Schrijver, zijn minnares en Rik en zijn Vrouwtje Di. Geen enkel onderwerp is taboe.

Kortverhaal/satire van Frank Depreitere

Het verhaal begint met een goed verborgen geheim: het bestaan van de tweelingzus van Jezus, met name: ‘Jebroer’.
De Drie Wijzen stellen vast dat de tweelingzus niet strookt met de gewijde geschriften en ontvoeren haar. Jebroer wordt aldus de Verloren Dochter. Na de kruisiging van Jezus, volgt een echtelijke ruzie tussen Maria en Jozef.
Maria vlucht met haar minnaar Johannes naar het Oosten, naar Lourdes in Oostakker. Daar richten ze een pelgrimsoord op, waar ze grotverschijningen organiseren, en allerlei Christelijke kermisattracties installeren.
Intussen krijgt Maria visioenen over haar Verloren Dochter.

Novelle van Frank Depreitere

‘Brussels Calling’ handelt over het zakenleven en de pers in de jaren negentig. Een medewerker van een communicatiebureau, Rik, verhaalt over zijn werkervaring en over ontmoetingen met managers en journalisten in België en in de V.S. De medewerker ontdekt ‘onzichtbare draden’ die de zakenwereld en de perswereld op ogenschijnlijk onbegrijpelijke wijze in beweging zetten, en waar het communicatiebureau beter van wordt… Rik, die van zijn bazen niet in het geheim mag delen, gaat via slinkse wegen eigenhandig op zoek naar de waarheid. Hij wordt daarbij ongewild geholpen door kleurrijke journalisten en een meisje dat bij een louche zaak werkt, en waar hij verliefd op wordt.

Novelle van Frank Depreitere

In het Jaar van de Haan hebben de studiegenoten van de Gentse communicatieschool de proclamatie overleefd en gaan elk hun weg. Het hoofdpersonage Rik komt in Brussel terecht. Hij ontdekt er het rauwe nachtelijke uitgangsleven in de hoofdstad. Rik is voortdurend op zoek naar een plek waar hij zich geborgen zou kunnen voelen.
Rik is tegelijk voortdurend op zoek naar een meisje van zijn leeftijd, hetgeen tot vele avonturen leidt. De zoektocht breidt zich uit tot Antwerpen en Leuven. Brussel blijft de thuisstad, maar de Gentse Feesten brengen daar verandering in.
Hij ontmoet er opnieuw de studiegenoten, die net als hij, zich met hanig gedrag ledig houden….

Kortverhaal van Frank Depreitere

Student, maar toch nog postpuber, Rik, ontmoet op het einde van de examenperiode bij toeval een knappe vriendin.
Hij heeft die lang niet meer gezien en trekt er – onder haar impuls – mee op stap naar een fuifzaal.
Onbeholpen Rik, betoverd door haar schoonheid, blokkeert en mist twee prachtige kansen om dit meisje in te palmen.
Het blijft bij een platonische liefde.

Novelle van Frank Depreitere

Het kind, de tiener en de adolescent Rik speelt met een dagdroom. Hij gaat op zoek naar zijn eigen prille verleden en de belevingswereld van zijn grootouders. Het personage in de novelle wil een verleden in zich opnemen dat voor altijd is vervlogen. Hij is zeer nieuwsgierig naar hoe de grootouders leefden, wou hun leven mee met hen beleven, maar eigenlijk ook weer niet.

Novelle van Frank Depreitere

De hoofdpersonages - vrouw en man - worden meegesleurd in een akelige mallemolen van ziekenhuisbezoeken en ziekenhuisonderzoeken, wanneer blijkt dat hun tweede kind in de buik van de mama levensgevaar loopt. Het wordt helemaal een hel voor de ouders wanneer later het ongeboren derde kind gevaar loopt en uiteindelijk ook sterft. Het verhaal eindigt in een compleet drama. Het verhaal focust zich op de verwarring die zich van de papa, Rik, meester maakt.

Tijd kruipt onder stilte
Stilte bestroomt herinneringen

Bewustzijn verbreedt onder stilte
Stilte breekt tijd

Frank Depreitere, 19 september 2010

OP HAAR ZIJ LIGGEND - ‘S MORGENS IN
MIJN BED - KIJKT ZE ME MET EEN HALF
OOG AAN
TERWIJL IK WAKKER WORD
HAAR BLIK IS EERDER BESTUDEREND
IK VOEL ME BELOERD
IK KIJK TERUG
IK ZIE EEN VREEMDE
ALLES VAN VROEGER IS WEG
ER IS GEEN VONK MEER
DE BLIKKEN ZIJN LEEG
DE PASSIE IS VERZWONDEN
ZE LOOPT NAAR DE HAL OM IN DE TAXI
TE STAPPEN
ZE KIJKT NAUWELIJKS OM
ZE PREVELT “BEDANKT”
IK BEGELEID HAAR NIET
ZE BESEFT DAT IK INTUSSEN IN ANDERE
SFEREN WOON, WAAR ZE NIET MEER
BIJHOORT

Frank Depreitere, Januari 2010

VANOP EEN AFSTAND ZAG IK JE EENZAME
SILHOUET.
ALS EEN SCHIM LIEP JE IN HET HALFDONKER
OVER DE GROTE PARKING NAAR DE
HOOFDINGANG VAN HET ZIEKENHUIS.
IK AARZELDE OM NAAR HUIS TE RIJDEN TOT JE
VEILIG BINNEN WAS.
IK HAD JE NET BIJ DE INGANG VAN DE PARKING
UIT DE AUTO GELATEN. JE WOU HET LAATSTE
EINDJE LOPEN.
ZO HAD JE NOG WAT FRISSE LUCHT, ZEI JE.
SINDSDIEN HEB IK JE NOOIT LEVEND TERUG
GEZIEN, KATRIEN.
DE VOLGENDE KEER DAT IK JE ZAG, LIG JE
ROERLOOS STIL, SPRAKELOOS EN …
OPGEBAARD.

IK HEB JE TOEN NOG EEN KUS OP JE DODE MOND
GEGEVEN. EEN KUS VOOR ONZE PASSIE, EEN KUS
VOOR ONS EN VOOR DE KINDEREN.
ARON DEINSDE TERUG.
HIJ KON ER NIET MEE OM.

EERDER HAD IK JE VERGEZELD TOT IN DE
ONTHAALRUIMTE VAN HET ZIEKENHUIS.
TOEN LIEPEN WE SAMEN BIJ KLAARLICHTE DAG
OVER DE PARKING NAAR DE HOOFDINGANG.
IK HAD JE ER HEEN GEBRACHT NA BERAAD MET
JE ZUSJE.
IK HAD TOEN GEMENGDE GEVOELENS.
MOEST IK DIT WEL DOEN? .’
KONDEN WE NIET GEWOON SAMEN THUIS
BLIJVEN?
WE WANDELDEN NAAR HET GROTE GEBOUW.
JIJ KEEK ERNAAR EN ZEI:
“IK KOM HIER NOOIT MEER WEG”.
JE WENDDE JE TOT MIJ MET DE WOORDEN:
“GA JE ALTIJD ‘GOE VOE OES VINTJE’ ZORGEN?”
IK DACHT: “JE HEBT ZWARTE GEDACHTEN
HET GAAT WEL WEER VOORBIJ.”
HAD JE EEN VOORGEVOEL?

LATER GING IK MET ‘OES VINTJE’ EN MET DE ZUSSEN
NAAR HET TROUWFEEST VAN JE VADER.
JE WOU NIET MEE, JE WOU LIEVER IN JE
RUSTIGE ZIEKENHUISKAMER BLIJVEN.
DAT WAS HELEMAAL NIET DE LEVENSLUSTIGE
KATRIEN, WANT JIJ HIELD VAN FEESTEN EN VAN
MENSEN OM JE HEEN.
IK ZOU JE ‘S ANDERENDAAGS KOMEN OPHALEN.
IK BELDE JE NOG VANUIT DE RUMOERIGE
FEESTZAAL.
JE ZEI WEINIG EN JE WOU OOK JE
VADER NIET HOREN, MET MIE JE NOCHTANS
GOED OPSCHOOT.
JE ZEI: “IK ZIE JE MORGEN WEL.”

WE ZAGEN ELKAAR INDERDAAD
‘S ANDERENDAAGS - NA EEN BITTERE TELEFOON
MET DE DOKTER, ‘S MORGENS VROEG - IN HET
MORTUARIUM.
DAT WAS EEN GROTE SHOCK,
LATER ZAG IK ZE JE ONDER DE GROND STOPPEN.
DE AARDE HAD JE VERVOLGENS WEG
GEPLAMUURD.
DAT GAF ME EEN TWEEDE SHOCK.
DAAR STONDEN WE - ARON, DE ZUSSEN, ARNE
EN IK - RADELOOS, MACHTELOOS EN VOL
VERDRIET.

IK GA ALTIJD ‘GOE VOEOES VINTJE’ ZORGEN,
KATRIEN.
LATER WIL IK JE TERUG ZIEN, KATRIEN,
TUSSEN HEMEL EN AARDE.
IK MIS JE KATRIEN.
IK ZIE JE MORGEN WEL.
ALS OOK IK REN WEG GEPLAMUURD.

Frank Depreitere. Vrijdag 23 Oktober 2009